Piotr Mynarski

Oblatane szybowce: IS - 4 Jastrząb, IS-1 Sęp, IS-2 Mucha, IS-3 ABC, IS-5 Kaczka, IS-A Salamandra, IS-B Komar

Piotr Mynarski był polskim pilotem i szybowcowym pilotem doświadczalnym, urodzonym 25 czerwca 1908 roku w Starej Wsi, a zmarłym 14 grudnia 1986 roku w Bielsku-Białej. Po maturze w Gimnazjum im. Adama Asnyka w Białej Krakowskiej odbył służbę wojskową w szkole podchorążych artylerii, uzyskując stopień podporucznika. Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej oraz współtworzył Akademicki Aeroklub Lwowski. Już w latach 30. pracował jako instruktor, a następnie kierownik Szkoły Szybowcowej w Bezmiechowej oraz wykonywał loty doświadczalne dla Instytutu Techniki Szybownictwa.

W 1935 roku jako pierwszy Polak otrzymał srebrną odznakę szybowcową FAI. Podczas międzynarodowych zawodów w Rhön-Wasserkuppe w 1937 roku ustanowił rekord Polski w przelocie, pokonując 351 km. W czasie II wojny światowej działał w Armii Krajowej, został aresztowany w 1943 roku i więziony do końca wojny.

Po 1945 roku współorganizował szkolenie instruktorów szybowcowych i został pierwszym pilotem fabrycznym w Instytucie Szybownictwa w Bielsku, oblatywał m.in. prototypy IS-1 Sęp i IS-2 Mucha. Później pracował w Biurze Konstrukcyjnym Szybowcowego Zakładu Doświadczalnego jako specjalista obliczeniowiec. Ukończył studia inżynierskie i był nauczycielem matematyki w Bielsku-Białej. Był wielokrotnym rekordzistą Polski w lotach szybowcowych oraz odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi.