IS-A Salamandra

Typ: szybowiec treningowy

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 264

Konstruktorzy: Wacław Czerwiński

Piloci oblatywacze: Piotr Mynarski

WWS-1 Salamandra, następnie IS-A Salamandra – polski jednomiejscowy szybowiec szkolno-treningowy, zaprojektowany w 1936 roku przez Wacława Czerwińskiego w Wojskowych Warsztatach Szybowcowych w Krakowie jako konstrukcja przejściowa między szkolnymi typami Wrona i CWJ a wyczynowym Komarem. Prototyp oblatano latem 1936 roku, a od 1937 rozpoczęto produkcję seryjną w Krakowie, Lwowie i na Śląsku; do wybuchu wojny zbudowano ok. 150 egzemplarzy, eksportowanych m.in. do Jugosławii, Finlandii i Francji. Salamandra była ceniona za dobre własności w lotach termicznych i żaglowych i stała się podstawowym szybowcem przejściowym w polskich szkołach szybowcowych. Po wojnie, na podstawie ocalałego egzemplarza, zespół Instytutu Szybownictwa w Bielsku-Białej odtworzył dokumentację i uruchomił produkcję jako IS-A Salamandra – był to pierwszy powojenny polski szybowiec produkowany seryjnie i masowo wykorzystywany w aeroklubach. W kolejnych wersjach (m.in. Salamandra 48, 49, 53 i 53A) wprowadzano wzmocnienia konstrukcji, hamulce aerodynamiczne oraz zmiany usterzenia poprawiające stateczność; łącznie w latach 1947–1957 powstało ponad 260 egzemplarzy w Polsce, a wraz z produkcją zagraniczną liczba ta sięgnęła około 500 sztuk. Konstrukcyjnie była to drewniana, zastrzałowa górnopłatowa maszyna o skrzydle prostokątno-trapezowym, kadłubie belkowym z odkrytą kabiną i płozowym podwoziu, przystosowana do podstawowego i treningowego szkolenia pilotów.