Adam Zientek

Oblatane szybowce: IS-C Żuraw, SZD- 31 Zefir 4, SZD-10 Czapla, SZD-12 Mucha 100, SZD-16 Gil, SZD-17 Jaskółka L, SZD-18 Czajka, SZD-20 Wampir 2, SZD-22 Mucha Standard, SZD-24 Foka, SZD-27 Kormoran, SZD-30 Pirat, SZD-32 Foka 2, SZD-35 Bekas, SZD-36 Cobra 15, SZD-38 Jantar 1, SZD-41 Jantar Standard, SZD-43 Orion, SZD-49 Jantar Standard K, SZD-50 Puchacz, SZD-6 Nietoperz, SZD-7 Osa, SZD-8 Jaskółka, SZD-9 Bocian

Adam Zientek był polskim pilotem samolotowym i szybowcowym, urodzonym 3 września 1919 roku w Olbrachcicach na Zaolziu. Pochodził z rodziny nauczycielskiej, a jego ojciec był kierownikiem polskiej szkoły. Już w młodości interesował się lotnictwem i działał w kółku modelarskim w Cieszynie. W 1937 roku zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechnika Warszawska. Przed wybuchem II wojny światowej odnosił pierwsze sukcesy szybowcowe, m.in. wykonując długotrwałe loty na szybowcu Komar.

Wojna przerwała jego studia, które wznowił po 1945 roku na Politechnika Śląska. W 1947 roku rozpoczął pracę jako pilot doświadczalny w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej. Oblatywał prototypy szybowców, w tym konstrukcje bezogonowe i w układzie „kaczki”. W swojej karierze czterokrotnie ratował się skokiem ze spadochronem oraz przeżył katastrofę podczas oblotu szybowca SZD-6 „Nietoperz”. Był pierwszym polskim pilotem doświadczalnym używającym kasku ochronnego podczas lotów testowych.

Aktywnie promował polskie szybowce za granicą, prezentując je m.in. na pokazach w Farnborough i Le Bourget. Brał udział w licznych zawodach krajowych i międzynarodowych, zdobywając czołowe lokaty. W 1948 roku zdobył Złotą Odznakę Szybowcową, a później również Diamentową Odznakę Szybowcową. Ustanowił wiele rekordów Polski w konkurencjach wysokościowych, prędkościowych i długotrwałości lotu. Łącznie wykonał około 12 800 lotów, spędzając w powietrzu ponad 6700 godzin i latając na 154 typach szybowców. Karierę pilota doświadczalnego zakończył w 1983 roku, a zmarł 19 listopada 2008 roku w Bielsku-Białej.