SZD-7 Osa

Typ: szybowiec doświadczalny

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 1

Konstruktorzy: Tadeusz Kostia, Irena Kaniewska

Piloci oblatywacze: Adam Zientek

SZD-7 Osa – polski, jednomiejscowy szybowiec zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.

Powstał na bazie szybowca IS-2 Mucha w celu zbadania właściwości profili laminarnych. Konstruktorami byli Tadeusz Kostia i Irena Kaniewska. Zastosowano profil laminarny o grubości 15%, pogrubiony u nasady skrzydła do 18%. Była to pierwsza konstrukcja SZD z płytkowymi hamulcami aerodynamicznymi typu S.H., sprzężonymi z hamulcem koła. Wykorzystano wzmocniony kadłub i usterzenie z wersji Mucha-ter.

Prototyp oblatano 16 sierpnia 1950 roku (pilot Adam Zientek). W próbach porównawczych Osa przewyższała IS-2 Mucha przy większych prędkościach, jednak nie weszła do produkcji seryjnej i pozostała konstrukcją doświadczalną.

Był to wolnonośny grzbietopłat o drewnianej konstrukcji z zakrytą kabiną. Skrzydło dwudzielne, jednodźwigarowe, całkowicie kryte sklejką, wyposażone w lotki szczelinowe i hamulce aerodynamiczne. Kadłub półskorupowy o przekroju jajowym, z zaczepami do startu za wyciągarką i z lin gumowych. Usterzenie klasyczne – stateczniki kryte sklejką, stery częściowo płótnem. Podwozie stałe, jednotorowe (płoza przednia, koło główne, płoza ogonowa). Tablica przyrządów obejmowała podstawowe przyrządy pilotażowe.