SZD-12 Mucha 100

Typ: szybowiec szkolno-wyczynowy

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 25

Konstruktorzy: Władysław Okarmus, Zbigniew Badura, Jan Dyrek

Piloci oblatywacze: Adam Zientek

SZD-12 Mucha 100 to polski, jednomiejscowy szybowiec treningowo-wyczynowy zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej jako rozwinięcie Muchy-ter, przeznaczony do przelotów oraz lotów wysokościowych do Złotej Odznaki Szybowcowej. Prototyp (SP-1400) oblatano 14 listopada 1953 roku; po usunięciu problemu flatteru lotek szybowiec skierowano do produkcji seryjnej w Krośnie, Gdańsku i Wrocławiu. Powstało łącznie około 290 egzemplarzy obu wersji (SZD-12 i ulepszonej SZD-12A), z których część wyeksportowano, a także produkowano na licencji w Chinach. Był to drewniany średniopłat o półskorupowym kadłubie, skrzydle trapezowym z hamulcami aerodynamicznymi i klasycznym usterzeniu, ceniony za dobre osiągi i solidną konstrukcję.