SZD-22 Mucha Standard
Typ: szybowiec wyczynowy
Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 288
Konstruktorzy: Władysław Okarmus
Piloci oblatywacze: Adam Zientek
SZD-22 Mucha Standard to polski jednomiejscowy szybowiec klasy standard zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej jako rozwinięcie konstrukcji SZD-12 Mucha 100. Projekt opracował Władysław Nowakowski, a dalsze prace prowadził zespół Rudolfa Grzywacza. W nowej wersji zmieniono aerodynamikę i geometrię skrzydeł, kształt kadłuba oraz usterzenia, unowocześniono kabinę i wprowadzono liczne poprawki technologiczne.
Pierwszy prototyp oblatano 10 lutego 1958 roku. Oba prototypy wzięły udział w Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Lesznie w 1958 roku, gdzie Adam Witek zdobył tytuł mistrza świata w klasie standard, a szybowiec otrzymał wysoką ocenę komisji OSTIV. W kolejnych latach powstały wersje seryjne SZD-22A, SZD-22B i SZD-22C, różniące się m.in. konstrukcją skrzydeł, wyposażeniem kabiny, instalacją tlenową oraz możliwością zabierania balastu wodnego. Opracowano także wersje prototypowe D i E, z których jedna posłużyła do prac nad innymi konstrukcjami.
Łącznie wyprodukowano 288 egzemplarzy Muchy Standard, z czego znaczną część wyeksportowano do wielu krajów. Była to ostatnia konstrukcja z rodziny „Mucha”. W wersji SZD-22C szybowiec miał drewnianą konstrukcję półskorupową, jednodźwigarowe skrzydło z kesonem krytym sklejką i płócienną tylną częścią, płytkowe hamulce aerodynamiczne oraz stałe podwozie z kółkiem i płozami. Wyposażenie obejmowało podstawowe przyrządy pilotażowe oraz instalację tlenową, co umożliwiało wykonywanie lotów na większych wysokościach.
