SZD-19 Zefir

Typ: szybowiec wyczynowy

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 23

Konstruktorzy: Bogumił Szuba

Piloci oblatywacze: Stanisław Skrzydlewski

SZD-19 Zefir to polski, jednomiejscowy szybowiec wyczynowy klasy otwartej opracowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej z myślą o udziale w mistrzostwach świata pod koniec lat 50. Był konstrukcją bardzo nowatorską – pilot zajmował pozycję leżącą, zastosowano szerokie klapy Fowlera, profil laminarny skrzydła, chowane podwozie oraz spadochron hamujący zamiast klasycznych hamulców aerodynamicznych. W budowie wykorzystano konstrukcję mieszaną, łącząc drewno, metal i laminaty.

Prototyp oblatano 31 grudnia 1958 roku. Mimo bardzo dobrych osiągów wymagał dalszych zmian, dlatego powstała głęboko zmodyfikowana wersja Zefir-2 z przebudowanym kadłubem i skrzydłem. To właśnie ona przyniosła Polsce duże sukcesy sportowe – podczas mistrzostw świata w Kolonii w 1960 roku polscy piloci zdobyli drugie i trzecie miejsce, a w 1962 roku w Junín zajęli dwa pierwsze miejsca. Szybowiec skierowano do krótkiej produkcji seryjnej (łącznie 20 egzemplarzy wersji 2A i 2B). Zefir był jedną z najbardziej zaawansowanych i ambitnych polskich konstrukcji szybowcowych swojej epoki.