SZD-56 Diana

Typ: szybowiec wyczynowy

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 4

Konstruktorzy: Bogumił Bereś

Piloci oblatywacze: Jacek Żak

SZD-56 Diana to polski, jednomiejscowy szybowiec zawodniczy klasy 15-metrowej zaprojektowany w PDPSz PZL-Bielsko w Bielsku-Białej. Prace nad konstrukcją rozpoczęto w 1987 roku pod kierunkiem Bogumiła Beresia, a dokumentację ukończono w 1989 roku. Prototyp oblatano 29 listopada 1990 roku, jednak z powodu upadku zakładów szybowcowych zbudowano jedynie cztery egzemplarze. Mimo to konstrukcja nie została porzucona – Bereś odkupił prawa do projektu i kontynuował jego rozwój w prywatnej firmie. Efektem była głęboko zmodernizowana wersja Diana 2, oblatana w 2005 roku, wyposażona w zupełnie nowe skrzydło zaprojektowane przez Krzysztofa Kubryńskiego. Nowa wersja charakteryzowała się znacznie lepszą doskonałością (ok. 52), poprawionymi osiągami przy dużych prędkościach oraz większą odpornością na pogorszenie warunków atmosferycznych, a także większymi zbiornikami balastowymi.

Szybowiec odniósł liczne sukcesy sportowe i był wykorzystywany do bicia rekordów świata – m.in. Janusz Centka ustanowił rekord na trasie trójkąta 1000 km. Na Dianie piloci wielokrotnie zdobywali tytuły mistrzów świata, szczególnie w klasie 15 m oraz zawodach Grand Prix, co potwierdziło jej wysoką konkurencyjność na arenie międzynarodowej.

Konstrukcyjnie SZD-56 Diana jest średniopłatem o zaawansowanej budowie kompozytowej (z wykorzystaniem włókien węglowych i kevlaru) oraz usterzeniu w układzie T. Kadłub ma smukły, „kijankowy” kształt i wykonany jest jako konstrukcja skorupowa, zapewniająca dużą wytrzymałość i niską masę. Kabina pilota jest zamknięta jednoczęściową limuzyną otwieraną do góry, zapewniającą dobrą widoczność i ergonomię. Skrzydła są dwudzielne, wyposażone w zbiorniki balastowe o pojemności około 160 litrów; w wersji Diana 2 zastosowano nowoczesne profile o zmiennej geometrii, opracowane przy użyciu symulacji komputerowych, co pozwoliło ograniczyć opory aerodynamiczne. Podwozie jest jednotorowe z chowanym kołem głównym i małym kółkiem tylnym. Całość konstrukcji cechuje się bardzo dobrymi właściwościami aerodynamicznymi i wysokimi osiągami, co czyni Dianę jednym z najbardziej udanych polskich szybowców wyczynowych.