WWS–2 / 1937
WWS-2 ŻABA
Rekonstrukcja zachowanego szybowca
Otwarta konstrukcja
Drewno, płótno i stalowe linki.
Skrzydło
Dwa płaty, po dwa drewniane zastrzały z każdej strony. Widoczne żebra pod płótnem, ścięte końcówki i oddzielne lotki. Obrys według rzutów, wykończenie według fotografii SP-167.
Kratownica i naciągi
Płaska drewniana kratownica z frezowanych listew o przekroju C. Linki łączą kadłub ze skrzydłami i usztywniają otwartą konstrukcję. Układ potwierdza opis z 1937 roku.
Stanowisko pilota
Profilowane siedzenie podpiera plecy pilota. Przed nim znajdują się drążek, orczyk i podłoga zabezpieczająca stopy. Kształt siedzenia, pasy i mocowania odtworzono ze zdjęć zachowanego szybowca.
Płoza i amortyzator
Wygięta płoza jest połączona z przodem kadłuba i amortyzatorem pod siedzeniem. Źródło z epoki opisuje cylinder i tłok oraz amortyzację olejowo-sprężynową; wnętrza mechanizmu nie rekonstruowano.
Usterzenie
Trójkątny statecznik poziomy, rozdzielony ster wysokości i wysoki ster kierunku. Zielone obrzeża, płótno i napis Żaba odpowiadają fotografiom muzealnym.
Szybowiec do pierwszych lotów
Kraków · Krosno · Bielsko-Biała
Wacław Czerwiński zaprojektował Żabę do szkolenia podstawowego. Prototyp Wojskowych Warsztatów Szybowcowych oblatano wiosną 1937 roku w Krakowie. Odsłonięte stanowisko pilota i drewniana kratownica pozwalają prześledzić budowę szybowca niemal jednym spojrzeniem.
Zachowany egzemplarz nosił przed wojną znaki SP-1265. Przechowany w Krośnie, po remoncie otrzymał rejestrację SP-167. W latach 1947–1950 służył w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej. W 1964 roku trafił do zbiorów Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Historia i identyfikacja: Muzeum Lotnictwa Polskiego.
- Rozpiętość
- 9,33 m
- Długość
- 5,45 m
- Powierzchnia skrzydeł
- 13,8 m²
- Masa własna
- 85 kg
- Masa startowa
- 164 kg
- Konstruktor
- Wacław Czerwiński
Rozpiętość 9,33 m i długość 5,45 m potwierdza tabela w „Skrzydlatej Polsce” z sierpnia 1937 roku, s. 193. Karta muzealna zaokrągla rozpiętość do 9,3 m.
Dokumentacja rekonstrukcji
Punkt odniesienia: zachowany SP-167.
Egzemplarz muzealny
Galeria Muzeum Lotnictwa Polskiego: obiekt z góry, z przodu i od tyłu. Podstawa malowania i rozmieszczenia widocznego wyposażenia.
Opis z 1937 roku
„Przegląd ostatnich polskich szybowców”, Skrzydlata Polska, nr 8, s. 193. Wymiary, przekrój C listew, zastrzały, siedzenie i amortyzacja.
Trzy rzuty
Autorski rysunek Romana Kiełpikowskiego w serwisie Piotra Piechowskiego. Podstawa obrysu; to opracowanie rysunkowe, nie zwymiarowany plan fabryczny.
Fotografie szczegółów
Zdjęcia zachowanego szybowca na Wikimedia Commons, w tym spód i odłączony płat. Uzupełnienie fotografii muzealnych.
Profil skrzydła
Współrzędne Göttingen 365 z bazy UIUC. Przyjęcie tego profilu za katalogiem PiotrP pozostaje do potwierdzenia rysunkiem fabrycznego żebra.
Zakres wierności
Model odtwarza udokumentowane proporcje i widoczne detale. Obrysy porównano z trzema rzutami; wykończenie, siedzenie, linki i okucia opracowano na podstawie zdjęć. Nie wykonano pomiarów ani skanu zachowanego egzemplarza.
Przekroje drobnych elementów, śruby, szwy, odcień farby oraz lokalne wyoblenia pozostają przybliżeniem. Wysokość 1,65 m podawana w zestawieniach nie ma w odnalezionych materiałach jednoznacznego punktu pomiaru; model zachowuje proporcje rysunku w położeniu pokazanym w rzutach. Dokładność wymiarowa wszystkich detali wymaga dokumentacji warsztatowej lub pomiarów muzealnych.