Przejdź do treści

S–1 / Polska

S-1 SWIFT

SP-3529 · szybowiec akrobacyjny

Przygotowanie modelu 3D…

Konstrukcja Swifta

Jednomiejscowy szybowiec akrobacyjny z Bielska-Białej.

Płat do akrobacji

Trapezowe skrzydła bez wzniosu mają profil NACA 64₁412. Długie lotki Frise o stałej cięciwie wychylają się różnicowo: 22° w górę i 17° w dół. Jednopłytowe hamulce wysuwają się tylko ponad górną powierzchnię.

Kadłub kompozytowy

Wąski kadłub mieści pojedyncze stanowisko pilota. Powłoka szklano-epoksydowa przechodzi w smukłą belkę ogonową i integralny statecznik pionowy. W nosie znajdują się zaczep holowniczy i otwory instalacji ciśnieniowej.

Kabina i otwierana osłona

Jednoczęściowa osłona odchyla się w górę do przodu. Razem z nią porusza się górna tablica z trzema przyrządami. Dolna kolumna pozostaje w kadłubie. Drążek i pedały są połączone z ruchem sterów.

Chowane koło główne

Koło główne chowa się całkowicie w kadłubie, a wnękę zamykają dwie pokrywy. Małe koło ogonowe pozostaje stałe. Model pozwala obejrzeć kolejne położenia; szczegółowy tor goleni jest rekonstrukcją poglądową.

Usterzenie klasyczne

Szerokie, nisko osadzone usterzenie poziome ma rozpiętość 3,07 m. Ster wysokości pracuje w zakresie ±25°, a kierunku ±30°. Malowanie przedstawia SP-3529 z granatowym motywem na stateczniku i polską flagą na sterze.

Swift z Bielska-Białej

Edward Margański · Jerzy Cisowski

Swift powstał jako następca akrobacyjnego Kobuza. Edward Margański i Jerzy Cisowski opracowali lekki, zwarty płatowiec z kompozytu szklano-epoksydowego. Duże lotki, krótki kadłub i klasyczne usterzenie podporządkowano precyzyjnemu wykonywaniu figur.

Pierwszy demonstrator, nazywany Akrobatem, poleciał 11 stycznia 1990 roku. Korzystał jeszcze z drewnianego skrzydła Kobuza. Muzeum Lotnictwa Polskiego podaje 6 sierpnia 1990 roku jako datę oblotu prototypu wersji seryjnej. Podczas mistrzostw świata w 1991 roku nowy szybowiec zwrócił uwagę osiągami w akrobacji.

Rekonstrukcja przedstawia SP-3529, numer fabryczny P-05, w malowaniu Fundacji LOT Classic widocznym na fotografii Krzysztofa Duszy. To egzemplarz o kompozytowym płacie, objęty kartą typu EASA.A.038. Dostępny skan instrukcji użytkowania został przypisany właśnie do SP-3529.

Egzemplarz
SP-3529 · P-05
Rozpiętość
12,68 m
Długość
6,91 m
Powierzchnia skrzydeł
11,73 m²
Usterzenie poziome
3,07 m rozpiętości
Załoga
1 osoba

Dokumentacja rekonstrukcji

Instrukcja producenta, karta typu i fotografie

Instrukcja użytkowania w locie · wydanie II, 1992 ↗

Skan dla SP-3529 w zbiorach Aeroklubu Częstochowskiego. Rysunek 1: sylwetka i wymiary. Rysunki 2–3: kabina, przyrządy i sterowanie. Strony 7–13 oraz 22–24: konstrukcja i sposób otwierania osłony.

EASA.A.038 · wydanie 03, 12 grudnia 2024 ↗

Wymiary wersji certyfikowanej i zakresy wychyleń: lotki 22°/17°, wysokość ±25°, kierunek ±30°. Potwierdzenie jednopłytowych hamulców nad skrzydłem i całkowicie chowanego koła głównego.

SP-3529 · fotografia Krzysztofa Duszy ↗

Podstawa malowania LOT Classic, napisów, motywu na usterzeniu, obrysu osłony i widocznych detali podwozia oraz hamulców. Fotografia pozostaje w serwisie autora; w Modelarni pokazujemy własną geometrię.

Hans-Jürgen Fischer · rysunek porównawczy Swifta ↗

Rysunek boczny F-CHBA z dokumentacji Modell AVIATOR, 2013. Pomocnicze porównanie kształtu kadłuba, kabiny i usterzenia; malowanie tego egzemplarza nie jest wzorcem dla SP-3529.

PDAS · współrzędne profili NACA serii 6 ↗

Tabela NACA 64-412 posłużyła do odtworzenia przekroju skrzydła wskazanego w instrukcji jako NACA 64₁412. Współrzędne znormalizowano do lokalnej cięciwy płata.

Muzeum Lotnictwa Polskiego · historia Swifta ↗

Historia konstrukcji i rozróżnienie pierwszego demonstratora SP-P600 od późniejszego płatowca z kompozytowym skrzydłem.

Margański & Mysłowski · dokumentacja typu ↗

Publiczny wykaz biuletynów i dokumentów dotyczących S-1 Swift.

Zakres dokładności

Wymiary główne, brak wzniosu, układ kabiny i zakresy ruchu sterów oparto na dokumentacji. Przekroje kadłuba, przejścia powierzchni, drobne wyposażenie i oznaczenia odtworzono z rysunków oraz fotografii. Ruch goleni, pokryw, sprężyny osłony i prowadnic hamulców jest poglądowy. To rekonstrukcja dokumentacyjna, która nie zastępuje pomiaru konkretnego płatowca ani fabrycznego modelu CAD.

Menu BBDA

Ustawienia