SZD–8bis / Polska
SZD-8bis JASKÓŁKA
SP-1335 · egzemplarz muzealny
Konstrukcja Jaskółki
Smukły płat, przesuwna osłona, klapy i składane usterzenie szybowca wyczynowego.
Smukły płat
Rozpiętość 16 m i wznios 4°. Przykadłubowe klapy mają położenia 0°, 12° i 25°. Cztery sekcje lotek pracują różnicowo; hamulce wysuwają się ponad i pod płat.
Kadłub i przejścia skrzydeł
Drewniany kadłub zwęża się w długą belkę ogonową. Szerokie przejścia skrzydeł tworzą po bokach kabiny wnęki łokciowe. Kremowe malowanie i ciemne oznaczenia odpowiadają fotografiom SP-1335.
Przesuwna osłona
Przednia część oszklenia pozostaje nieruchoma, a tylna odsuwa się po prowadnicach. Wyposażenie kabiny odtworzono według fotografii w instrukcji SZD-8bis; układ wnętrza zachowanego SP-1335 nie jest w pełni udokumentowany.
Częściowo chowane koło
Koło przemieszcza się o 15 cm i po schowaniu nadal wystaje poniżej kadłuba. Krótka płoza zabezpiecza nos, a drugi ślizg podpiera ogon. Niebieska dźwignia podwozia znajduje się po prawej stronie pilota.
Składane usterzenie
Połówki usterzenia poziomego można podnieść do pionu na czas transportu. W modelu można obejrzeć ten ruch oraz osobno wychylać stery. Obrys ogona zachowuje zaokrąglone końcówki i szeroki ster kierunku Jaskółki bis.
Jaskółka z Bielska
SZD-8 · pierwszy lot 21 września 1951
Jaskółka powstała w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym pod kierunkiem Tadeusza Kostii. Prototyp oblatał Adam Zientek. Rozwijana w kolejnych odmianach konstrukcja stała się jednym z najważniejszych polskich szybowców wyczynowych lat pięćdziesiątych.
Model przedstawia SZD-8bis SP-1335, numer fabryczny 114, zachowany w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Kremowa powłoka, ciemne pasy na nosie i bokach oraz sylwetka ptaka na ogonie odpowiadają fotografiom tego egzemplarza.
Wczesna Jaskółka bis ma charakterystyczny, niski wiatrochron przed odsuwaną osłoną kabiny. Wydłużone skrzydła łączą się z kadłubem przez szerokie, płynnie wyprowadzone przejścia.
Egzemplarz: fotografia Alana Wilsona, 23 sierpnia 2013. Dokumentacja: oryginalna instrukcja SZD-8bis w zbiorach muzeum.
- Rozpiętość
- 16,00 m
- Długość
- 7,42 m
- Powierzchnia skrzydeł¹
- 13,60 m²
- Wznios płata
- 4°
- Konstrukcja
- Drewniana
- Egzemplarz
- SP-1335 · nr 114
Fotografie i dokumentacja
Źródła sylwetki, malowania i mechanizmów.
Instrukcja użytkowania SZD-8bis
Muzealny katalog 2160, opisany jako „Szybowiec SZD-8 Jaskółka 1965”. Rzuty, tabela wymiarów i fotografie kabiny, koła, klap, hamulców oraz składania usterzenia.
SP-1335 · fotografia Alana Wilsona
Widok zachowanego egzemplarza w krakowskim muzeum. Podstawa malowania, oznaczeń i porównania proporcji. Zdjęcie z 2013 roku.
Kolekcja Piotra Piechowskiego
Fotografia SP-1335 oraz rysunek Romana Kiełpikowskiego przedstawiający późniejszą Jaskółkę ter ZO. Rysunek służy wyłącznie do porównania odmian.
Profil NACA 23012 · UIUC
Źródłowe współrzędne bazowego profilu. W modelu przybliżają stosowany w Jaskółce zmodyfikowany NACA 23012A; nie są jego dokładną dokumentacją.
Wierność rekonstrukcji
Wymiary główne i wznios wynikają z instrukcji. Można obejrzeć ruch sterów, trzy położenia klap, wysuwanie płyt hamulców, odsuwanie osłony oraz koło o skoku 15 cm. Połówki usterzenia unoszą się do transportu. Drążek, pedały i dźwignie poruszają się wraz z mechanizmami.
To rekonstrukcja z rzutów i fotografii, bez skanu 3D ani pomiarów oryginału. Przekroje kadłuba, przejścia skrzydeł, niewidoczne okucia, odcienie i część kinematyki są przybliżone. ¹Powierzchnia skrzydeł w tabeli jest wartością dokumentacyjną; nie stanowi deklaracji dokładnego pomiaru siatki modelu.
Kabina odtwarza układ pokazany w instrukcji Jaskółki bis: cztery przyrządy lotne, dolny panel tlenowy i busolę na daszku. Brak pełnej dokumentacji wnętrza SP-1335 nie pozwala potwierdzić wszystkich szczegółów tego egzemplarza. Tarcze są ilustracyjne, a model nie symuluje lotu.
Zdjęcia i skany pozostają dostępne u wskazanych autorów. Miniatura przedstawia własny model, wyrenderowany w tej przeglądarce.